Kennismaking met ultra

Toen ik twee jaar geleden begon met hardlopen, nam ik mij voor een marathon te lopen. Inderdaad, vrij ambitieus als je nog geen meter gelopen hebt. Mijn voornemen was om dat binnen 2 jaar te halen. Dat lukte. Sterker nog, mijn eerste marathon liep ik al 14 maanden na mijn eerste training. En exact 2 jaar na die eerste training liep ik zelfs mijn 6e marathon-afstand, zij het in trainingsverband. Mijn doel was ruimschoots gehaald. Tijd dus voor nieuwe uitdagingen.

Nieuwe doelen
Ja, uitdagingen – meervoud. Want nu ik eenmaal een loper ben, wil ik ook sneller lopen. Ik verbeterde mij dit jaar inmiddels op de 10 kilometer, de 10 Engelse Mijl en de halve marathon, maar ook mijn marathontijd wil ik bijstellen. En ik wilde verder lopen, veel verder, voorbij de marathon. Afgelopen zaterdag was het zover: ik stond in Winschoten aan de start van mijn eerste ultramarathon: de 50 kilometer. Voor een ultrarun een bescheiden afstand, maar voor een beginnende ultraloper een prima kennismaking.

We arriveren veel te vroeg in Winschoten. Het vinden van parkeerruimte, het ophalen van chip en startnummer en het inrichten van de bevoorradingspost kost allemaal veel minder tijd dan begroot. Dat geeft gelegenheid wat rond te kijken. Steeds meer lopers verschijnen rond de startzone. De startnummers verraden of het 100-km-lopers of 50-km-lopers zijn. Ik voel mij klein worden bij al deze ultralopers met hun gebruinde benen en armen.

Als om 10 uur de 100 km lopers weggeschoten zijn, begeef ik me naar het startvak. Echt inlopen doe ik nu niet. Een 50 km geeft kans genoeg om warm te worden. Ik dribbel wat rond, doe wat kleine rek- en strekoefeningen en voel de spanning. Ook de 70 andere lopers maken zich klaar voor 5 ronden over het warme parcours. Ik heb ontzag voor de afstand en ik heb ontzag voor deze 70 mannen en vrouwen.

Loopmaatjes op het parcours
Dan klinkt het startschot en weg zijn we. Hoe anders dan bij de start van een 10k. Niemand spurt in hoog tempo weg, iedereen lijkt de tijd te hebben. Met een rustig tempo van rond de 11,5 km/u gaan we de eerste bocht in. Na enkele kilometers komt er wat tekening in het peloton. Als ik zie dat ik alleen kom te lopen, versnel ik een beetje en sluit aan bij een groepje van 5 of 6 lopers. Hun tempo voelt prima. We lopen de kilometers in iets meer dan 5 minuten.

Onderweg worden er wat loopervaringen gedeeld. Veel praten doen we niet. Ik hoor twee mannen tegen elkaar zeggen dat ze eigenlijk kilometers van 5:30 willen lopen. Ik vrees dat zij zich opblazen. Later zal ik in de uitslagenlijst die vrees bevestigd zien: na 30 kilometer zijn ze uitgestapt. De eerste ronde lopen we in 51 minuten. Een beetje sneller dan ik me had voorgenomen. Maar ik loop heel makkelijk – het gaat goed.

Bij de eerste passage krijg ik mijn banaan, meloen en gewelde rozijnen aangereikt van Heleen. En ik wissel mijn flesjes zelfgemaakte sportdrank. Het groepje valt uit elkaar en enkele kilometers lang loop ik alleen. Dan hoor ik van achter me: ‘Gaat het goed?’. Het is een loopmaatje uit de groep van de eerste ronde. Het is zijn tweede 50k wedstrijd. We lopen samen op en passeren samen zowel de 20 kilometer als de 30 kilometer passage. De tijd vliegt. De kilometers tikken ongemerkt weg. We lopen de rondjes opnieuw in 51 minuten.

De ultraloop begint
Toch voel ik wat vermoeidheid als ik de 30 kilometer passeer. Ik moet mijn loopmaatje laten gaan. Kilometers lang zie ik hem nog op een overbrugbare afstand voor mij lopen, maar ik durf niet meer te versnellen. Langzaam beginnen mijn benen pijn te doen. Bovendien kost het me moeite om mijn eten weg te krijgen. Zijsteek meldt zich. Als ik, nog eens 10 kilometer verder, de 40 kilometergrens passeer weet ik het zeker: de ultraloop is nu echt begonnen! Ik passeer op 3:30. Ik heb dus nog een vol uur om te finishen binnen mijn gewenste tijd: 4:30.

Als ik bij het begin van de 5e ronde mijn meloen en flesje aanpak van mijn supportende familie – wat fijn dat ze er elke ronde weer staan! – voel ik dat ik moeilijk weer op tempo kom. Mijn ritme blijft hetzelfde, maar de passen worden kleiner. De Garmin bevestigt wat ik al lang weet: mijn tempo is gedaald naar een schamele 10 km/u. Het zal spannend worden of ik mijn streeftijd haal. Mijn benen doen pijn, heel veel pijn. Zo nu en dan haal ik een 100 km loper in en dat geeft dan weer wat moed. Maar lang helpt dat niet. Mijn lijf schreeuwt om rust.

Onderweg moet ik denken aan een uitspraak van de beroemde ultraloper Scott Jurek: ‘Pain only hurts’. Ik probeer het te geloven: pijn doet alleen maar zeer – er is niks aan de hand. Ik beloof mezelf steeds dat ik over 500 meter even mag wandelen. Maar ik doe het niet. Ik blijf lopen, meter na meter, kilometer na kilometer. In de laatste 6 kilometers vind ik aansluiting bij een 100 km loper die mij bemoedigend toespreekt. Van hem kan ik het wel hebben, hij moet nog 54 kilometer!

En dan is daar plotseling de laatste bocht en zie ik de bogen in de verte. Ik bedank mijn loopmaatje en zet nog één keer aan. Ik weet mijn snelheid nog weer op te schroeven naar 11 km/u. Als ik binnen het gehoor van de speaker kom, hoor ik dat er een loper binnenkomt op 4:29 en een beetje. Ik schat de afstand in en realiseer me dat ik dat niet meer ga halen. Het zal niet onder de 4:30 worden, het zal een 4:30’er worden. Ik ben er blij mee. Honderd meter voor de streep staat een loopmaatje van de loopgroep op het parcours en geeft mij een high five. Onder de finishboog zie ik mijn familie staan – wat een heerlijke ontvangst.

Het is het waard!
En dan zit het erop. Ik ben binnen! Snel zoek ik mijn weg naar het park, de plek waar mijn familie mij verzorgde tijdens de race. Ik zoek een stukje gras waar ik kan gaan liggen. Meer dan een half uur lang weet ik door de pijn in mijn benen niet hoe ik zitten of liggen moet. Dan zakt de pijn en komt de voldoening. Ik eet wat fruit, loop wat rond en neem dankbaar felicitaties in ontvangst. De warme douche en uitgebreide massage zijn heerlijk. Ruim anderhalf uur na aankomst voel ik mij weer een ander mens.

Op mijn mobiel check ik de uitslagen. Ik ontdek dat ik 16e ben geworden in het hele veld van 70 starters. Wow, ik heb dus driekwart van die lopers die mij zo imponeerden in het startvak, achter me gelaten. Ook zie ik dat ik in de categorie Mannen 40+ zelfs tweede geworden. Ik glim van trots. ’s Avonds, als ik mijn benen rust gun op de bank, ontvang ik een mailtje van de organisatie. Ze hadden me op het podium verwacht om de beker die bij die tweede plaats hoorde in ontvangst te nemen. Wie had dat gedacht: een beker bij mijn eerste kennismaking met de ultramarathon!

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

7 reacties op Kennismaking met ultra

  1. Dick zegt:

    Klasse Boele, petje af voor zo’n afstand. En je gaat toch niet volgend jaar voor de 100km? 😉

  2. Julie zegt:

    Proficiat met je knappe prestatie op je ultra-debuut! Smaakt het naar meer? Zelf had ik ook dit jaar mijn ultradebuut met de 6-urenloop van Aalter (59,5 km) en de dodentocht (12,5u). Ik heb de smaak te pakken. Wie weet zien we elkaar wel eens aan de start van een ultra. En inderdaad, iedereen heeft daar precies meer tijd…. Veel succes nog!

  3. Super prestatie en daarnaast ook erg leuk geschreven, dat verdient een reactie van iemand die je niet eens kent 😉 Je blogpost inspireert mij als net gestarte hardloper om mijn doelen ook wat scherper te stellen. Dank hiervoor!

  4. Dank julle wel, allemaal, voor de mooie reacties! 🙂 Ik hou jullie op de hoogte van het vervolg.

  5. Brigitta zegt:

    Hoi Boele, wat een knappe prestatie. Ik ben net als jij een planteneter. En ik ben een beginnende hardloper. Bij lichaamsbeweging werd altijd gedacht: meer is beter. Maar dat schijnt toch niet zo te zijn. Ik kwam op youtube een filmpje tegen van een cardioloog die waarschuwt tegen teveel en te hard lopen: http://www.youtube.com/watch?v=Y6U728AZnV0

  6. Mooi artikel en mooie prestatie. Moest je dit najaar zin hebben in de marathon van Eindhoven en dit willen koppelen aan een goed doel autisme, neem dan even een kijkje op onze website http://www.novares.be of via facebook. Je mag ons evenement sharen onder vrienden/lopers. me hoe meer we zijn, hoe liever. Veel succes verder in je loopprestaties.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s