Herstel en prestatie: de Cascaderun (10 mijl)

Vorige week liep ik mijn eerste halve marathon in wedstrijdverband, ik vertelde je daar al over. Ik had sneller gelopen dan ooit. Overigens is dat niet zo verrassend, want ik loop nog maar 8 maanden. Ik weet niet goed hoe goed ik ben en bovendien neemt mijn vorm nog wekelijks toe. Ik was benieuwd hoe snel ik van deze loop zou herstellen. Dat was vooral interessant met het oog op de Cascaderun van Hoogeveen waar ik me voor had ingeschreven: acht dagen na de halve marathon zou ik een 10 mijl (16 km) lopen.

Herstel
De dag na de halve marathon had ik geen spierpijn, hooguit een beetje zware benen. Wel voelde ik een lichte algehele moeheid. Bovendien had ik de hele zondag behoorlijke trek. Mijn lichaam werkte hard om alle tekorten weer aan te vullen, zoveel was duidelijk. Ik heb niet gelopen. Maandag was het weer tijd voor de loopgroep. De kern van de training bestond uit 6 kilometer hoog tempo. En ja, toen voelde ik de halve marathon! Mannen die ik normaal gemakkelijk bijhoud, moest ik nu laten gaan. Dinsdag liep ik zonder problemen een rustig rondje van 10k en woensdag nam ik weer mijn rust.

Donderdag opnieuw een langere duurloop: 15 kilometer. Hoewel ik wat stijf begon, bleek ik bij thuiskomst de afstand te hebben gelopen in het tempo van mijn halve marathon: 12.2 km/h. Laat mijn trainer het niet horen, dacht ik, hij vindt dat ik de lange duurlopen in een lager tempo moet lopen. Vrijdag, ten slotte, trainde ik weer bij de loopgroep: een training met veel loopscholing en korte intervaltraining.

Prestatie
Na een zaterdag met veel beweging (werken op de tuin), maar zonder looptraining stond ik zondag enigszins stijf aan de start van de Cascaderun. Ik deed een uitgebreide warming up en zocht mijn plek tussen de lopers. Ik had mij al in januari opgegeven met een bescheiden te verwachten tijd, dus ik stond vrij ver achteraan opgesteld. Toen we van start gingen was het dus 5 kilometer lang een weg zoeken tussen alle lopers door – ik haalde honderden lopers in.

Omdat de afstand korter was dan de halve marathon, wilde ik proberen met een hogere snelheid van start te gaan. Ik mikte op 4:45” per kilometer en hoopte op een eindtijd onder de 1:18”. Helaas miste ik door de drommen publiek de eerste 5 kilometerpaaltjes, dus ik had geen houvast. Bij het passeren van het 6 kilometerpunt bleek het echter wel goed te zitten: ik liep ruim onder mijn gestelde doel. Bij het meetpunt van de 8 kilometer wist ik dat een tijd rond de 1:15” haalbaar moest zijn. De 10k passeerde ik een tijd die ik tijdens mijn trainingsronden nog nooit had gehaald: 47 minuten. Ik kon mijn tempo en ritme hoog houden en genoot van het weer, de route en het massaal toegestroomde publiek.

De laatste 4 kilometer werden lastig doordat we het parcours moesten delen met de 5 mijllopers. Opnieuw was het een slalom tussen lopers door, waarbij een enkele botsing niet te vermijden was. Enerzijds temperde dat misschien mijn snelheid enigszins, anderzijds leidde het af van mijn inmiddels behoorlijk pijnlijke benen.

Mijn eindtijd werd 1:15:18. Ik had een gemiddelde gelopen van ruim `12,8 km/h en liep dus daarmee opnieuw sneller dan voorheen. Een nieuwe mijlpaal dus!

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s