Overgave of frustratie

Laat ik eerlijk zijn: ik vind het erg moeilijk om te gaan met mijn blessure. De eerste twee weken na het ontstaan ervan liep ik weliswaar veel minder dan voorheen, maar, naar ik nu begrijp, nog steeds teveel. Ik liep namelijk verder als ik pijn kreeg. Vorige week was er een fysiotherapeut bij de loopgroep aanwezig en hij zei mij met nadruk wèl te lopen, maar beslist te stoppen als de pijn zich meldde. Aan dat advies heb ik mij deze week gehouden.

De trainingen van de loopgroep kennen veel afwisseling: loopscholing, tempospel, intervaltraining, piramidetraining en korte duurloopjes. Dat gaat prima – steeds als ik de pijn voel opkomen, is het weer tijd voor een korte pauze. Maar mijn eigen duurlopen zijn verkort tot minder dan 10k en zelfs dat loop ik niet meer in één keer. Na zo’n 5 kilometer komt vanuit het niets de pijn opzetten aan de buitenkant van mijn linkerknie. En dus moet ik een paar minuten wandelen en wat oefeningen doen. Dan verdwijnt de pijn weer en kan ik een paar kilometer verder lopen…

Frustratie ligt op de loer! Ik was zo lekker bezig met duurlopen van 20 tot 25 kilometer en nu zit ik weer te ‘klooien’ met stukjes van nog geen 10 kilometer! Maar het is zoals het is en overgave is de enige manier om ermee om te gaan. Hoewel mijn voorgenomen halve marathons van de komende weken allemaal vervallen, lijkt het voorlopig mijn voorbereiding voor de echte marathon van Amsterdam op 16 oktober nog niet in gevaar te brengen. En de enige manier om dat zo te houden is nu alleen maar dat te doen wat goed is voor mijn knie!

Even tegen mezelf preken, hoor!

Boele

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op Overgave of frustratie

  1. Timon zegt:

    Hoi Boele,

    Klinkt een beetje als de blessure die ik heb en die mij al veel langer aan de kant houdt. (Sorry ik wil je niet ontmoedigen hoor…) En ja ik herken je frustratie. Vaak, en ook in mijn geval, zit de oorzaak van deze blessure in het niet goed stabiliseren van je bekken, waardoor je als het ware wegzakt, en je bovenbeen extra belast. De oorzaak zit dan dus niet in je benen zelf, maar meer bij de diepe buikspieren.

    Als je het nog niet gedaan hebt, raad ik je echt aan eens een goede sport fysio te bezoeken. Want je wilt vast niet, net als ik, 4 maanden aan de kant zitten met een verwaarloosde blessure.

    Succes in ieder geval met je mooie missie!

    • Hoi Timon,

      Ik heb goed nieuws: sinds vorige week donderdag lijk ik helemaal pijnvrij te kunnen lopen; inmiddels alweer 15 kilometer. Het lijkt er dus op dat het niet de slepende kwestie wordt waarvoor jij waarschuwt.

      Heb jij nog steeds last nu? Ik had inderdaad al eens gehoord dat het een stabiliteitsprobleem kon zijn (hoewel mijn trainer daar geen aanleiding voor zag). Doe je daar oefeningen voor? Hoe dan ook: sterkte ermee.

      En ik zal proberen het nu niet meteen weer te gek te maken – rustig opbouwen! 🙂

      Boele

  2. Pingback: Onderweg naar mijn marathon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s